Ζουσα με τη μαμα μου,τη Καρμεν,στην Νοτια Αμερικη.
Ειμαι ενα κοριτσι ανεμελο που εχω μεγαλωσει αρμονικα κοντα στη φυση.
Εχω ενα ζωιρο σκυλακι,το Ματιας,που εχει το ιδιο ονομα με το αγορι που αγαπω(αχ ποσο γλυκος ειναι!<3)
Δυστυχως ή ευτυχως αναγκαστηκα να ταξιδεψω στο Buenos Aires,εκει οπου θα ζησω πολλες περιπετειες και εκπληξεις...
Ηδη απο τη πρωτη μερα η ζωη μου αλλαξε...Γνωρισα πολλα ατομα!
Τα περισσοτερα απο αυτα θα σημαδεψουν και θα αλλαξουν τη ζωη μου!
Ολα στη ζωη γινονται για ενα σκοπο,ετσι δεν λενε;
Που να ηξερα,ομως,οτι η ζωη μπορει να μας επιφυλλασει τοσες πολλες εκπληξεις.
Ο πρωτος ανθρωπος που γνωρισα,εκει,στο Buenos Aires ηταν ο πατερας μου,ο Lenadro.Ζουσα μαζι του και τον αγαπουσα χωρις να γνωριζω οτι ηταν ο πατερας μου.Το εμαθα πολυ αργοτερα!Και δεν μπορουσα να το πιστεψω,ημουν πολυ χαρουμενη που θα ειχα ενα πατερα σαν και αυτον.
Μπορει να επανελαβα πολλες φορες τη λεξη ''πατερας'',αλλα να ξερετε οτι δεν ειναι τυχαιο...
Ενα αλλο προσωπο που αγαπω πολυ(αν και εσεις το θεωρειτε εχθρο μου)ειναι η Αντονελλα.Η συμπεριφορα της απεναντι μου ηταν σκληρη.Πολλες φορες με αποκαλεσε ασχημη,κατι που με στεναχωρει αφανταστα,ομως στις δυσκολες στιγμες ειναι παντα μαζι μου,οπως και εγω αλλωστε...Οι δυσκολιες της ζωης,βλεπετε,μας ενωνουν...και αυτο ειναι το πιο σημαντικο!
Δεν μπορω να μην αναφερω τα πιο σημαντικα ατομα στη ζωη μου.Ποια;
Και βεβαια τις populares! Mε στηριξαν και με βοηθησαν σε οποια δυσκολια αντιμετωπιζω.Βεβαια η σχεση μας κλονιστηκε πολλες φορες,αλλα δεν παψαμε ποτε να αγαπαει η μια την αλλη!Επιπλεον μαζι περασαμε αξεχαστες στιγμες που παντα παραμονευουν μεσα στο μυαλο μου!Στιγμες που ποτε δεν θελω να ξεχασω!
Επισης με βοηθησαν,οπως και η οικογενεια μου,να γινω διασημη τραγουδηστρια και να διασκεδαζω το κοσμο με αυτο που αγαπω πιο πολυ στη ζωη μου το τραγουδι!
Αχ μολις τωρα μου ηρθε στο μυαλο μου ο Ματιας(το αγορι που αγαπω πολυ).Μα πως μπορω να τον ξεχασω;
Θυμαστε τη πρωτη μερα που ειχα επισκευτει μαζι με το Λεαντρο το σχολειο της γιαγιας μου και η Αντο με ειχε αποκαλεσει ασχημη;
Μολις τον αντικρισα εχασα τη γη κατω απο τα ποδια μου...
Αν και ενιωθα ασχημα που ηταν και αυτος μπροστα μπορω να σας εκμυστηρευτω οτι λιγο χαρηκα.Ειχα την ευκαρια να τον συναντησω ξανα!Να τον εχω κοντα μου μιας και θα πηγαινα εκει σχολειο.Τι τυχη και αυτη να τον συναντησω μεσα σε χιλιαδες κοσμο που εχει το Βuenos Aires!
Οπως ολοι ετσι και αυτος με στηριξε με το δικο του τροπο και με παροτρινε να κοιταω μπροστα!Βεβαια με πληγωσε πολλες φορες αλλα τωρα ειμαστε και παλι μαζι!Η αγαπη μας ειναι αληθινη,δεν ειναι απλα ενα συναισθημα,ειναι κατι που δεν μπορω να σας περιγραψω...Οι λεξεις λενε πολλα αλλα οχι ολα!Ειναι δυσκολο να περιγραψουμε αυτο που αισθανομαστε!
Μια εκπληξη στη ζωη μου ηταν και η γεννηση του μικρου μου αδερφου,Χοακιν!
Τι γλυκος που ειναι!Τον λατρευω!Παντα ηθελα να αποκτησω ενα μικροτερο αδερφακι...
Τελος θελω να πω οτι εγινα ομορφη αλλα αυτο δεν ειναι το πιο σημαντικο,δεν ειναι αυτο που παντα ονειρευομουν!Για μενα μετραει η εσωτερικη ομορφια!
Τους ανθρωπους πρεπει να τους βλεπουμε με τη καρδια και οχι με τα ματια....!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου